Hiçbir şey doldurmayacak gidenin yerini. Ama geçecek. Azalacak sızısı. Çelik bir fırtına kocaman bacaklarıyla koşarak, silip süpürecek gönlündeki sancıyı.
Çınar kötü olsa serçeye, nefessiz kalır; sevilmediği yerde kimse durmaz. Sevmek gerektir ki tabiatı, sırrını versin. Emek vermek gerektir. Çilek, sevenine tatlıdır. Alıcı kuşlar bile sevenine gider... Her bir şey kendini sevene yönelir.
Kuşlarsa, aynalarında binbir görüntüyle kanat çırpa çırpa uzaklara doğru uçuyorlarmış. Kuş aklı işte, oysa varmaya çalıştıkları bütün uzaklar o anda aynalarındaymış...