Hayat, elimizde olanlara verdiğimiz değer ile hayal
ettiklerimize verdiğimiz değer arasında gizlidir.
Elinde olanın değerini bilen insan ne muhtaç olur ne
mutsuz. Elindekinin değerini bilmeyen insan ise ne
kurduğu hayallere kavuşabilir ne de mutlu olabilir.
Hayat er ya da geç bize bunu öğretir.
Seni ''canımın içi'' diye sevecek birini kaybettin.
Şimdi hiçbir can nefes olmayacak sana.
Daha çok sevileceğini umarak gittiğin yerde sıkışırsa kalbin, elini kalbine koy. Çünkü o acı benim.
O sıkışmayla sana, bizi bitirme çabalarını ve
hiçe sayışlarını hatırlatmaya geleceğim.
Biliyor musun sevgilim? Seni sevdim.
Bir insan hayatında ne kadar çok ve ne kadar güzel sevebilirse, o kadar sevdim.
Bu da benim yenik zaferim...