Gözüm için en korkunç şey, insanı paramparça olmuş , bir savaş sahasında veya kasap dükkanındaymış gibi görmektir.
Gözüm bugünden geçmişe kaydığında da aynı şeyi görür. Parçalar, organlar ve korkunç rastlantılar. Fakat hiç bir insan göremiyor.
Dünyanın şimdiki ve geçmişteki hali ; ah dostlarım, benim en tahammül edemediğim şey budur. Eğer ben gelecek şeyleri de gören bir veli olmasaydım nasıl yaşardım?
İnsanlar vardır ki , her şeyleri eksiktir, fakat yine de bir şeyleri fazladır. İnsanlar vardır ki; büyük bir gözden, büyük bir ağızdan , büyük bir karından veya herhangi büyük bir organdan başka bir şey değildirler. Bunlara ters kötürümler derim.
Koşulların özgürlüğü giderek kısıtlamasına, karmaşa deniyor. Çatışmalarını çözemeyen insanlar, bu çatışmaları hiç sorgulayamadan, bir tür metafizik dehşet olarak yaşıyorlar.