"Yalnız şunu iyi anla Nathalie! Sana itaat ederken,tiksindiğim şeylerle yüzleşip sınırlarımı zorlamak durumunda kaldım. Ama pek mutlu olduğum kimi anlarda beni saran o apansız ve uzun düşlerden şüphelenmek niye? Bir suskunluk karşısında sende beliren,sevilen kadınlara özgü o sevimli öfke niye? Kişiliğimin gelgitleriyle,onlara neyin yol açtığını sormaksızın ilgilenemez miydin? Yüreğinde,kendilerini bağışlatmak için benimkilere muhtaç olan sırların mı var?"