Elif Dilbaz
@ElifDilbazz
Dijital Pazarlama Uzmanı
Dokuz Eylül Üniversitesi Pazarlama-Dış Ticaret
19 okur puanıNisan 2025 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Cümlelerime "Ah Sylvia Plath..." diye başlayacağım. Biliriz ki; konuşamadıklarımızı yazmak bazen en büyük yüktür.
Sırça Fanus, depresyonu, yabancılaşmayı, kadın kimliğini, toplum baskısını çok güzel anlatıyor.
Sylvia’nın, senin, benim, bizden kadınların ruh çatlağı diyebilirim.
Başarı baskısı, güzellik normları, annelik dayatması, sessiz kalma zorunluluğu...
Eğer siz de bazen içinizde tarif edemediğiniz bir ağırlık taşıyorsanız, eğer sustuklarınız sizi en çok yoran şeylerse, bu kitap size iyi gelebilir.
Çünkü yaralarınızı kaşımaz, ama “yalnız değilsin” der.
⸻
Sylvia’nın dediği gibi: “Yazıyorum çünkü içimde susturamadığım bir ses var.”
Ve Sırça Fanus, o sesi anlamak, duyurmak isteyen herkese bir pencere açıyor.
Reklam
Puan vermedi
Sadeleştirilmiş ama uzun cümleleri bir kenara bırakırsak, bu roman, aydın bir kadının cehaletle, yobazlıkla, linç kültürüyle sınanmasının hikayesini iliklerinize kadar işletiyor.
Aliye, öğretmen doğru bildiğini savunuyor, kadın olduğu için daha da çok yargılanıyor. (Bu cümleyi yazarken yüzümde acı bir tebessüm var.)
Ve onu susturanlar düşman değil, kendi halkı.
Halide Edib Adıvar burada sadece bir karakter değil, susturulan binlerce kadının sesi oluyor. Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki değişimin sancılarını, kadının toplumdaki yerini, cesaretin bedelini anlatıyor.
Eğer siz de “Kadın okuyunca neden "elli alemi" rahatsız eder?” diye soruyorsanız, bu kitabı gönül rahatlığı ile öneririm.
Bu kitap, sadece geçmişi anlatmıyor; bize bugün neden hâlâ mücadele ettiğimizi, neyin mirasçısı olduğumuzu da gösteriyor.
Eğer siz de “Bu topraklarda kadınlar ne zaman görünür oldu?”, “Feminizm Türkiye’de nasıl filizlendi?” diye soruyorsanız, bu kitap tam da o soruların kalbine iniyor.
Zafer Toprak, kadınların kamusal alanda nasıl bireyleştiğini, toplumsal dönüşümlerin kadın üzerindeki etkisini ve feminizmin bu coğrafyadaki doğuşunu tarihsel belgelerle, ama bir akademisyenin soğuk diliyle değil, anlayarak ve anlatmak isteyerek aktarıyor.
Kitapta öne çıkan başlıca temalar:
•Kadının kamusal alandaki yeri: Kadın sadece “evin içinden” değil, artık meydanlardan, okullardan, kürsülerden de konuşuyor.
•Feminizmin doğuşu: Türkiye’de feminizm yüz yılı aşkın bir süredir var ve bu kitap, onu yüzeysel değil, köklerinden anlatıyor.
•Toplumsal dönüşüm: Uluslaşmadan laikliğe, devrimlerin merkezinde hep bir kadın izi var. Ve bu izleri görmeden bu ülkeyi anlamak mümkün değil.
Bu kitap, Türkiye’de kadın özgürlüğü mücadelesinin tarihsel köklerini derinlemesine kavramak ve bugünkü eşitlik arayışını daha sağlam bir zemine oturtmak isteyen herkes için önemli bir kaynak.
Eğer siz de “eşitlik bir lütuf değil, mücadeleyle kazanılmış bir haktır” diyorsanız, bu kitabı mutlaka okumalısınız.
Puan vermedi
“Adımı söyledim hâkim karşısında: Adım Deniz. Yani özgürlük, yani başkaldırı…”
Yazar, Deniz Gezmiş’i bir “efsane” olarak değil, bir insan olarak anlatıyor. Aşık olan, korkan, gülen, sinirlenen, kitaplar okuyan, hayallere tutunan bir genç. Ama o genç, o kadar bizden biri ki… Her sayfada hem onunla gurur duyuyorsun, hem de içten içe acı çekiyorsun.
Yazar anlatımında sade ve akıcı bir dil kullanıyor. Okuyucuyu yormayan bu üslup, kitabın daha anlaşılır ve etkileyici olmasını sağlıyor. Yazar, olayları aktarırken tarafsız bir bakış açısı benimsemeye özen gösteriyor, ancak Deniz Gezmiş’in ideallerine ve mücadelesine duyduğu saygıyı da hissettiriyor.
Kitap, Deniz Gezmiş'i ne putlaştırıyor ne küçültüyor. Onu, olduğu gibi, tüm hatalarıyla, tüm doğrularıyla anlatıyor.
Puan vermedi
İçerik dövüşçüsü kime denir?
Her platformun kendi dili olduğunu anlatan, anlatmaktan öte anlaşılmayı hedefleyen bir kitap. Alanında kendini geliştirmek isteyen "Ver, ver, ver, sonra iste” stratejisini kavramak isteyen sevgili meslektaşlarıma gönül rahatlığı ile önerebilirim.
Reklam