Birisi bizim için çok değerliyse, bunu ondan bir suçmuş gibi gizlemeliyiz. Bu elbette pek sevindirici değildir, ama doğrudur. bırakın insanları, köpekler bile büyük dostluklara katlanamazlar.
Bugün derste kendini bilmez bir hoca, insanin sırf başkası için yaşadığını kendisinin(benliğinin) hicbir değeri olmadığını savundu. Bende ona, insan önce kendisi için yaşamalı ki topluma faydası dokunsun, dedim. Bana saldırdı, cevap vermedim çünkü cahille münakaşaya girmeye gerek duymadım. Üzülerek söylüyorum: başımızda böyle akademisyenler, öğreticiler olduğu sürece hep yerimizde sayacağız. Insan önce kendi benliğini tamamlamalı, kendine bir şeyler katmalı ki sağlıklı bir biz olabilsin. Ve sözlerimi Doğan hocamızın değerli sözleriyle bitirmek istiyorum.
"Kişi hayatındaki en önemli kişinin kendisi,en önemli tanıklığın da kendi tanıklığı olduğunu fark edemezse hiçbir zaman hayatla iliskisini doğru kuramaz”. Cüceloglu D.