Gökyüzü ağlar sessizce, damla damla iner yağmur,
Her bir damla, kalpte birikmiş eski bir ayrılıktır.
Camlarda çizgi çizgi hüzün, silinmez bir yokluk,
Gözlerimde ıslak bir veda, uzaklarda bir umut.
Yollar ıslanır, griye döner bütün anılar,
Bir elveda mühürlenir, sarsılmaz yüreğe.
Oysa bilirim ki, her sonbaharın ardında bahar var,
Ve her ayrılık, daha büyük bir kavuşmaya gebe.
Zaman akar, nehirler gibi, döner dolaşır yollar,
Birden bir ses duyulur, sisler dağılır, ışık sızar.
Islak kaldırımlarda, tanıdık bir silüet parlar,
Gözlerde yaş yerine, şimdi şimşekler çakar.
Yağmur durulur, güneş usulca perdesini açar,
İki kalp birleşir yeniden, sanki hiç ayrılmamışçasına.
Kavuşma anı; en tatlı şarkı, en güzel bahar,
Artık ne ayrılık ne de hüzün, sadece sonsuz bir aşk var.
E.A