Üzerimde bir yorgunluk var; bedensel yorgunluktan çok duygusal bir yorgunluğa benziyor. Çalışırken kayboluyor, ama yalnız kalınca yeniden depreşiyor. Sanırım yaşamımın en kötü dönemini geçiriyorum.
Kimse kimseyi tanıyamaz, tanıdığımızı sanırız. Tanıdığımız kadarına inanırız. Eğer gerçekten tanısak, bırakın aşkı filan, kimse kimseyle arkadaş bile olamaz.”