Genç kız şu karşısında duran insanın bu anda içinde olanları ortaya dökmek için nasıl yandığını ve nasıl her türlü yalandan uzak bulunduğunu anlıyordu.insanlara karşı ruhunu kaplayan buzun elinde olmayarak çözülmeye başladığını hissetti.karşımıza herşeyiyle çırılçıplak serilen bir insana üzerimizde yaptığı bu mukavemet edilmez tesir onu da yakalamıştı.maskesini, gizli maksatlarını ve bütün rollerini, bir an için bile olsa üzerinden atmış olan biriyle yanyana bulunmak ona cesaret ve emniyet veriyordu.
Dünyada şimdi onunla yan yana bulunmamamız kadar mantıksız ve lüzumsuz ne vardır acaba? Hayat tesadüfler silsilesi imiş,ala! Fakat tesadüfün de kendine göre bir mantığı olmalı değil mi ya
Kimisi gençliğine mağrurdur; kimisi ihtiyarlığına ve tecrübesizliğine dayanır böbürlenir; kimisi eskiden neydim diye övünür; kimisi ilerde neler olacağını ihsas ederek itibar kazanmak ister. hepsi birden mahiyetini asla anlamadıkları bu değirmennin içinde yuvarlanıp giderler ve kainatın mihverinin kendilerinden geçtiğini vehmederler.kimisinin de ihtiyarlıktan çenesi düşmüştür,benim gibi gevezelik edip durur.