Nerden başlasam hangi güzelliğinden bahsetsem diye bilememekle beraber,
Inceleme acemisi bir okur olarak Yaşar Kemal in bu emeğini kalemim döndüğünce kelimelerim yettiğince yazmayı görev olarak görürüyorum öncelikle çok geç kalmışım okumaya hissiyatıyla ilerlediğim sonrasında doğru zamanın aslında bu zaman olduğunu anladığım bir okuma oldu.Yaşar Kemal’in bir deha olduğunu bu eserini tamamladıktan sonra daha iyi anladım üzerine yazılan tüm güzellemeler eksik kalır. Bugüne kadar daha iyisini okumadığımı ve okuyamayacağımı düşünüyorum.Benim böyle düşünmeme sebep
en başta üslup akıcı,sürükleyici ve o kadar gerçekçi ki.
Okudukca tüm kahramanları tanıyorum gibi hissettim.
Memet,Seyran,Ferhat Hoca,Topal Ali,Hörü Ana,Ağalar hepsi o kadar gerçekçi ki zaman zaman kendim de ağalara çok öfkelenip keşke ben vursam şunları dediğim oldu.
İnce Memet bir eşkıyalık öyküsü değil,o dönemi çok iyi yansıtan halkı ,mücadeleyi,başkaldırıyı birlikte olmayı,dayanmayı,koşulsuz destegı,masum ve güçlü sevdayı,direnişi anlatan harika bir roman.
Bir koca kitap da bu kitabın güzelliğini anlatmak için yazılmalı.
4 cilt yetmedi bana keşke daha fazlasını bilseydim.
Mutlu bir yaşamı olsaydı Mehmed’in kim bilir belki de oyledir Mehmet ve Seyran ilelebet çocuklarıyla mutlu olmuştur.İnşallah,öyle olmuştur ben okur olarak onlara güzel bir dünya yazdım..
Ruhu şad olsun Yaşar Kemal in..