Okurken güldügüm gülerken düşündügüm bi kitaptı. kimi inancından ötürü tövbe ederken kimi evlilik telaşına düşer kimiside aşkı fırsat bilir karakterler günümüzdeki insanlara yaşam tarzlarına ve batıl inançlara çok benziyo.
Fengxia’ nın babasına;
“Bir masanın dört kenarı vardır. Bir kenarını kesersek kaç kenarı kalır? “ dediği yer benim dönüm noktam. Aldığım nefesi verdiğim soru oldu. Yutkundugum kısımdı. 3 dese de eksik 5 dese de eksik..
Gözleri az gören bir anne ve geride kalan 5 çocuk… günlerce ağladılar baktılar ki ağlamakla dertler çözülmüyo büyümeye karar verdiler” çocukluğunu yaşayamamış olmanın hüznünü okurken ben yaşıyorum…
Bilmem kaç senesinde okuduğum bir kitap en sevdiğim ve satırı satırına hatırladığım iliklerimde yaşadığım bir kitap. Bazı düşüncedeki insanlardan etimle kemiğimle Nefret ettiğim bir kitap. Hala tüyler ürpertir bende. Bir insanın sağcı olması çok yaşaşın diye adını dursun koyduğu oğlunu annesinden almamalı yada solcu olması dövülüp islence edilmesi anlamına gelmemeli. Yazdıkça yazasım geliyo, neyse lütfen okuyun.
SancıEmine Işınsu · Bilge Kültür Sanat · 20121,170 okunma
Kurşunlarda gül yetiştirmek için kendini yitiren aşklarına yazık edilen birbirleri ile nefes alabilen öldü denildiği halde denilenlere inanmayan güzel aşıkların yazıldığı bi roman. Ağlayarak okudum