"Bir insanın , bir çift atı olsa , bu atları toprağı sürmek , ekmek ve biçmek için kullanır ; iş olmadığı zaman atları aç bırakıp öldürmez.
Onlar at , biz insanız." !
Fakirliği , sefaleti , vurdumduymalığı iliklerime kadar hissettiğim bir kitap. İnsan toplum denen oluşumun 200 sayfada nasıl çökertildiğine şahitlik ediyor. Her bir satırda nasıl diye soruveriyorsunuz kendinize. Toplum , her bireye aynı sorumlulukla sahip çıkmıyor mu. Sorun toplumda mı yoksa fertlerde mi ? Önemli olan onurunla çalışmak mı yoksa niteliğine bakmadan çalışıp çok para kazanmak mı?
Alt ve üst kavramlarını ziyadesiyle yüzümüze çarpmış Orwell. Kitabın sonunda yine de şunu düşünmeden edemiyorsunuz:
Sorun üst kesimde miydi yoksa kendilerini kurban gibi gösteren o serselerilerde mi ?