Elif Serbest
@Elifserbest1
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Simgecilik ve Ölümsüzlük"
Sonbahar sonlarında bir gün, atölyede "Simgecilik ve Ölümsüzlük" başlıklı konuşmamı okudum. Topluluğun bir kısmı aşağıda oturmuştu, bir kısmı yukarıdan, asma katın zeminine uzanmış ve kenarlarından kafalarını uzatmış bir halde dinliyorlardı.
Konuşma algılarımızın öznel olduğu, duyduğumuz seslerin ve doğadaki renklerin ses ve ışık dalgalarının nesnel titreşimin- den başka bir şey olmadığı fikrine dayanıyordu. Konuşmada bu öznelliğin tek bir insana has özellik olmadığı, kişisel olmayan, türsel bir nitelik olduğu, bunun insan dünyasının, insan türünün öznelliği olduğu fikri savunuluyordu.
Konuşmada ölen her kişilikten geriye, kişinin yaşarken topladığı ve insanlığın varolma tarihine kattığı bu ölmeyen, türsel bir öznellik payının kaldığını öne sürüyordum. Konuşmanın başlıca hedefi, ruhun bu aşırı öznel ve evrensel köşesinin ya da parçasının sanatın belki de ezeli hareket alanı ve başlıca içeriği olduğu varsayımını ortaya koymaktı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
ilişkiler
×Kesit2×
Bu iki insan bana neden gönderilmişti ilişkilerimizi nasıl adlandırmalı? İkisi de benim kişisel dünyamın temel bir parçası oldu çok farklı oldukları halde birini diğerine yeğlemedim. Çünkü birbirlerini tamamlıyorlardı. İkisinin kaderi Tsetayeva'nın kaderiyle birlikte benim yaşadığım en büyük acı oldu..~
UnutmakKitap Alıntısı
×Kesit1×
Nasıl unutabildim? O zaman, o akşam, onun ne büyük dehşetler beklediğini bilmeden, dikkatle, kırılmasın diye, onu daha sonra onun içinde ve etrafında olup biten bütün o korkunç şeylerle birlikte ruhumun derinliklerine gömdüm...
Acı
..."Tabii, her şey sona erdi. Elveda, Saşa."
Ama hepsi de tarifsiz acılar çektiler, o kadar çok acı çektiler ki keder duygusu artık ruhsal bir hastalık haline geldi. Yeteneklerine ve aydınlık hatıralarına rağmen acılarının karşısında da canı gönülden eğildiler...