Elif …
@Elifsermest
Öğrenen öğretmen…
anne/öğretmen/sosyolog
Lisans
6 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sadece okunası şeyler yaşanası değil…
Günümüz Türkiye’sinde yaşadığımız şeyleri okumanın buruk hüznüyle aktı gitti kitap…
Çok sayıda kitabını okuduğum yazarın sanki kendi içinde tekrar tadında bir eseri.
Daha edebi şeyler okuma beklentimi karşılamamış olsa da genel olarak beğendim.
Dilerim çokları sadece okumakla kalır zira hiç yaşanılası değil…
Reklam
Neden daha önce okumamışım dediğim bir kitap olur kendisi…
Nazan
Bekiroğlu İskender pala okuyor gibi ama onların da çok ötesinde hisler uyandırabilen bir kitap oldu benim için
Bir kaç sene sonra yeniden okumak isteyeceklerimden…
Posta kutususundaki mızıkaya...
Kaç zaman geçti nerelere gitti ,nelerin yaşandığını anlayamadı, olanların farkında değildi ama yine olmaktan keyif aldığı yerde, her an etrafta hareket olan salonda,konsolun üstünde...
2005’te Kadıköy’de bir kırtasiyeden alınıp, satır satır okunup,hediye edildiği günden beri nelere şahitlik etmiş, nelere sebep olmuştu oysa ki...
Kitaplar ,kitaplar ,kitaplar hep vardı etrafta.Onun yeri hep özeldi ,ne olmuştu da aylarca bir kolide hiç dokunulmadan tek bir sayfası dahi açılmadan durmuştu.Daha öncede kolilerle ordan oraya taşınmış, evi, yurdu değişmişse de ona verilen önem hiç azalmamıştı. Ne kadar orada kalmıştı, neler yaşanmıştı, bu ev neden eksikti? Sesinde neşe olan kadın neden bu kadar az konuşuyor,daha çok kahve içiyor, daha az uyuyordu. Peki gülünce gözleri gülen, kahkahasıyla yeri göğü inleten adama Ne olmuştu?
Belki de çok basit bir açıklaması vardı tüm bu yaşanılanların ama ayrılık hüznü evin her köşesine sinmişti.
Hep etraflarında bir yerlerde olurdu.Değişik zamanlarda yeni basımlarını almış olsalarda , bu yaprakları iyice sararmış, cildi yıpranmış, bazı satırları el titreyerek çizilmiş,7. Basımın yeri hep ayrıydı zihinlerinde, gözlerinde, ellerinde...
Kaç yıldır sayfaları arasında bir kaç gül yaprağıyla onlara eşlik eden bu kitabın aslında birlikte inşa edecekleri hayatlarının ilk tuğlası olduğunu ikisi de bilimiyordu...
Birbirlerini yıllardır tanıyor olmalarına rağmen, isimle hitap etmek artık eksik kalıyordu. Bey-Hanım deseler deli deli akan kanlarına ters düşecekti. Zamane İnsanlarının sevgisiz şekilci hitapları ikisi içinde yok sayılan türlerdendi. Aradıkları da yoktu ama bulduklarında çok sevdiler, çok sevindiler.
Ne diyordu 9. Mektupta “Sevgili olunmadan dost,dost olunmadan sevgili olunmuyor.” Aralarındaki kuvvetli
