Üvercinka
@Elifsimge
83 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Annesinin oturduğu koltukta sanki kocaman bir delik vardı artık. Sanki bir duvar yıkılmıştı; gerisinde bu büyük ve karanlık ve ürkütücü boşluğun bulunduğu bir duvar.
Sonunda insanları, karıncalar gibi kalabalık ve nereye koşuştuğunu bilmeden çarpışıp duran önemsiz varlıklara benzetti.
Masum ve zavallı insanların başlarına gelen talihsizlikler için ortak bir sorumluluk duymamalı mıydı?