Kendinle barış, geçmişinle yüzleş, hatalarını kabullen.”Keşke” deme artık. Bırak hataların büyütsün seni,tecrübe olsun yaşadıkların.Ne kadar hesaplarsan hesapla her zaman her şeyin olabilme ihtimali var. Bunun için suçlama kendini.Görüyorsun her şey olacağına vardı ,olacağına varıyor ,her şey olacağına varacak.
Bir bilgeye zehirin ne olduğunu sormuşlar. Demiş ki;
“İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir. Fazla güç, fazla dinlenmek, fazla yiyecek, fazla ihtiras, fazla korku, fazla sakinlik, öfke, fazla neşe, nefret hatta iyi niyet.” Yaşamın özü ve şifası dengede kalabilmektir.
"Eminim, alışacaksınız Montaigne' e. İnsanoğlu ne düşündüyse onda var ve bu kadar kudretli üslup zor bulunur..." der Mme. du Deffand
Eseri okuduktan sonra hak vereceğinize eminim...Birçok konu başlığından güzel pasajlar sunmakla beraber, sadece yazmakla kalmayıp kayda değer filozof ve düşünürlerin yazılarından da örneklerle yola çıkıp, düşüncelerini daha belirgin bir şekilde ifade etmiş Montaigne...
Bununlada yetinmeyip okuyucununda düşünmesini sağlamış... Kitabı okurken bizzat yaşıyorum hissine kapılıp, sayfaları çevirirken kendimizi düşünce dünyasında bulmaktayız..
16. yy Fransız düşünürü olan Montaigne felsefe ve edebiyatla ilgili çalışmalar yapabilmek için bütün görevlerini bırakıp şatosuna çekildiği süre zarfında birçok filozof ve yazarları inceledikten sonra bütün bunlar arasında kuşkucu yönetimi benimser...
Montaigne' ye göre insan gerçeği öğrenmek istiyorsa kuşkuyu ilke edinmesi gerekir, ki bunun içinde aklını kullanması gerekir ve "başkalarının bilgisiyle bilgin olabilsek bile, ancak kendi aklımızla akıllı olabiliriz" der.. Fakat bu yönteme göre de akıl ve bilim yoluyla bütün gerçekler kavranamaz ve insan kendini gerçeklere götürecek yeni kaynaklar aramalıdır... Montaigne'ye göre de yeni kaynaklardan biri inançtır. İnanç sistemlerinin değişkenliğine işaret ederek insanın bu değişkenlik nedeniyle, zaten kaybedeceği bir oyun için özgürlüğünden vazgeçmemesini önerir.
Başka bir kavrama göre Montaigne'nin dünya görüşü "ben" kavramı üzerine kuruludur. Montaigne'nin "Kitabımım konusu '' benim" cümlesinden de anlaşıldığı gibi...
Geçenlerde bir yazardan bahseden kısa bir paragrafta şöyle bir cümleye denk geldim, "Onda kendisinden söz ederken bizden söz eden, bizi dinlemeye hazırlanan bir hâl vardır." aynı cümleyi Montaigne için de söylemek yanlış olmaz.
'Ben'
"Eminim, alışacaksınız Montaigne' e. İnsanoğlu ne düşündüyse onda var ve bu kadar kudretli üslup zor bulunur..." der Mme. du Deffand
Eseri okuduktan sonra hak vereceğinize eminim...Birçok konu başlığından güzel pasajlar sunmakla beraber, sadece yazmakla kalmayıp kayda değer filozof ve düşünürlerin yazılarından da örneklerle yola çıkıp, düşüncelerini daha belirgin bir şekilde ifade etmiş Montaigne...
Bununlada yetinmeyip okuyucununda düşünmesini sağlamış... Kitabı okurken bizzat yaşıyorum hissine kapılıp, sayfaları çevirirken kendimizi düşünce dünyasında bulmaktayız..
16. yy Fransız düşünürü olan Montaigne felsefe ve edebiyatla ilgili çalışmalar yapabilmek için bütün görevlerini bırakıp şatosuna çekildiği süre zarfında birçok filozof ve yazarları inceledikten sonra bütün bunlar arasında kuşkucu yönetimi benimser...
Montaigne' ye göre insan gerçeği öğrenmek istiyorsa kuşkuyu ilke edinmesi gerekir, ki bunun içinde aklını kullanması gerekir ve "başkalarının bilgisiyle bilgin olabilsek bile, ancak kendi aklımızla akıllı olabiliriz" der.. Fakat bu yönteme göre de akıl ve bilim yoluyla bütün gerçekler kavranamaz ve insan kendini gerçeklere götürecek yeni kaynaklar aramalıdır... Montaigne'ye göre de yeni kaynaklardan biri inançtır. İnanç sistemlerinin değişkenliğine işaret ederek insanın bu değişkenlik nedeniyle, zaten kaybedeceği bir oyun için özgürlüğünden vazgeçmemesini önerir.
Başka bir kavrama göre Montaigne'nin dünya görüşü "ben" kavramı üzerine kuruludur. Montaigne'nin "Kitabımım konusu '' benim" cümlesinden de anlaşıldığı gibi...
Geçenlerde bir yazardan bahseden kısa bir paragrafta şöyle bir cümleye denk geldim, "Onda kendisinden söz ederken bizden söz eden, bizi dinlemeye hazırlanan bir hâl vardır." aynı cümleyi Montaigne için de söylemek yanlış olmaz.
'Ben'