- "Olur elbette... İnşallah benim oğullarımla birlikte nice savaşlara girip ya gazi, ya şehit olurlar."
Türkmen beği, çadırında konuk olan bu on yaşındaki öksüze Türklükteki en büyük, en üstün iki rütbeden birini temenni ediyordu.
"Bizi unutma!.."
"Bizi an!.."
Anası tek başına söyledi:
"Ölüm o kadar güç değildir. Unutulmak yamandır."
Babası fısıldadı:
"Asıl ölüm, unutulmaktır."
Amcası ilâve etti:
"Unutmak da ölmektir."