Elveda sizlere tüm nefes alabilen canlılar
Merhaba, artık nefes almadan yaşamaya çalışanlar
Ulaşır mı bilmem sessizce attığım bu çığlıklarım
Artık bende sizler gibi hazan rüzgarı ile savrulan kuru yapraklardanım
Ne yazık sizler de beni görmezlikten gelmektesiniz
Yoksa geceler ile dost mu olmamı beklemektesiniz
Ben göğsümü yarıp içime doldurmuşum yıldızları
Geceler çok zamandır benim yüreğimde doğar görmezmisiniz.
Hissettiklerimden değil hiç biri isyan,
Ne de birinden anlaşılmayı bekleyiş.
Tüm bu kulakları çınlatan iniltilerim,
Yalnızca kendi soluklarıma serzeniş.
Kırgın, kızgın yada küskün değilim ki,
Bu halim olsun, samimiyetsizliğinize direniş.
Ne tam sahte ne tam gerçek olasınız ki
Herşey ki bir şizofrence hayal ediş?
Beni kendimle artık yalnız bırakın.
Değil mi ki zaten her insan sonu unutuluş,
Hem ne fark eder sizin için ha bugün ha yarın.
Bir insan bir varmış bir yok olmuş.