Eğer insan [kendi] zihnini öğretmeni yaparsa kim öğretmensiz kalır ki? Aptalların bile [mutlaka] bir öğretmeni vardır. Ama akla uymada başarısız olup doğru ve yanlışlarda ısrar etmek, bugün Yue Beyliği'ne gitmek için yola çıkıp dün vardığını söylemek gibidir. Bu olmayan bir şeyin var olduğunu iddia etmektir. Var olmayanın var olduğunu iddia edersen benim gibi birini bırak, Bilge Yu* bile seni anlayamaz!
Bir insan bu sabit bedensel şekli [formu] aldıktan sonra ona bağımlı kalır ve [kendi] sonunu bekler. Nesnelerle temas eder, bazen onların önünde eğilir, [nesnelerin] peşinde dörtnala gider ve hiçbir şey onu durduramaz. Bu çok acıklı değil midir? Hiçbir başarı elde etmeden ömrünün sonuna kadar çalışır, kendini tüketircesine çalışır ve nerede dinleneceğini asla bilmez; bu acıklı değil midir? Ölmemiştir ama böyle yaşamanın ne anlamı vardır? Bedeni yaşlanır ve çöken zihni de onu takip eder, bu çok acıklı değil midir? İnsan hayatı işte böyle bir bulanıklıktır. Karmaşa içinde olan bir tek ben miyim yoksa herkes bu karmaşa içinde değil midir?
Büyük anlayış geniş ve telaşsızdır; küçük anlayış sıkışık ve telaşlıdır; büyük sözler açık ve berrak, küçük sözler keskin ve karmaşıktır. Uykuda [ruhları] birbirine karışır, uyanınca da [formları] huzursuzdur. Dış dünyada karşılaştıkları her şeyle karmakarışık hale gelirler. Bütün gün zihinlerini birbirlerine tuzaklar kurmak için kullanırlar; kimileri yavaş konuşur, kimilerinin söyledikleri tuzaklarla doludur, kimileri de akıllı ve düzenlidir. Küçük korkular onları kederli ve umutsuz yapar; büyük korkularsa onları dehşete düşürür ve kahreder. Başkalarının doğru ve yanlışlarına saldırmaya odaklanırlar; konuşmadıklarında lanet eder gibidirler. Sessizce saldırıp zafer kazanmak için bir fırsat beklerler. Sonbahar ve kış manzaraları yavaş yavaş kaybolur. Kendi yaptıklarında boğulurlar, onları hayata döndürmek mümkün değildir. Karanlığa gömülür, yaşlandıkça da bu karanlıktan çıkamazlar. Zihinleri ölüme yaklaştığında hiçbir şey onları ışığa geri getiremez.
Bugün kendimi terk ettim. Bunu anlıyor musun? İnsanların sesini duyuyorsun ama yeryüzünün sesini duymadın. Ya da yeryüzünün sesini duydun ama göğün sesini duymadın!