"Bekliyor: Aysel, şimdi açacak telefonu. Ben böyle diyeceğim. Şunu da: Ölümünde hayatı barındıran bütün yüzler güzel Aysel. Çıplak ayağının parmaklarıyla boşluğa bir şeyler yazan delikanlı ne kadar guzeltbir bilsen! Gözümün önünden hiç gitmeyecek. Orada yanımda oturuyor ve çabuk çabuk konuşarak akşamın kederini savuşturuyorsun. Bir ölüm an'ını hayata bağlamaya savaşıyorsun. Bu güzelliğini hiç unutmam."
"Öyle. Hayat her an, anlamlandırılmaya hazır bekliyor. Insanlar, bambaşka yerlerden, bambaşka kültürlerden gelip, hayatın en can alıcı, ortak bir noktasında buluşabiliyorlar."
"Kuşkusuz bir tarih ili kişiyle yazılmaz. Fakat biz, bir ülkenin değilse de, kendi tarihimizi kendi ellerimizle yazdık. Buna inanıyorum. Yaşadıkça da yazmayı sürdürmeliyiz. Tek kişilik tarihler hiçbir şeyin, hiçbir tarihin başlangıcı değildir. Ama iki kişilik tarihlerin bir önsöz olduğuna şimdi öylesi derinden inanıyorum ki."