Ergenlikte beyin bir orkestradır; bazı enstrümanlar erken çalmaya başlar, bazılarıysa geç akort edilir. Ebeveynin rolü, bu geçici kakofoni içinde en güzel müziğin geleceğine inanmaktır...
Ergenlik çocuğun zorlandığı bir süreç midir; yoksa en çok biz ebeveynlerin büyüdüğü, kabuk değiştirdiği, vedayı öğrenmek zorunda kaldığı bir içsel yolculuk mudur?