Ya da hakiki bir hikaye yolumuza çıkana kadar kendimizi dik tutuyoruz böylelikle. Asıl, esas olan her kimse, o gelene kadar rüyaydı diyoruz ötekilere. Böylece belki o kadar insan, o kadar hikaye bizden geçmemiş oluyor.Çünkü oturup hatırlasak şimdi, onca insanın gerçek olduğunu, her birine neler verildiğini yazsak alt alta...Düşünsenize, ne kadar tükenmiş olurduk bütün o insanlar gerçek olsa!Neyse ki rüyaydı değil mi?Uyandığımızda hepsi bitiverdi.