Kitapta yazdığı gibi belki ayrılık lazımdır doğru yerde buluşmak için... Belki insaflı bir yazara denk geliriz de bir şarkıda ya bir kitapta buluşturur yine bizi.
Vedalaşanların birbirlerine sarılırken sanki birbirlerini durdurmaya da çalıştıklarını hissediyorum. "Güle güle git" derken bile "Keşke kalsan" diye yalvaran sessiz çığlıkları işitiyorum. Titreyen dudaklardakı endişeyi okuyorum. "Ya dönmezsen?" değil de "Ya unutursan beni?" korkusu...
"Gittiğine göre bir derdin olmalı..." dedi utandırmak istemiyor gibi yüzüme bakmadan. "Dünya istediğin yönde gitmiyorsa, sen gittiğin yönü değiştir" derler...