Elnur Semedli
@Elnur565
Şu anda okuduğu kitap
ÖlümVarlıq və yoxluq arasında
Yoxluq ən böyük cənnət deyilmi? Yoxsan...Yox olursan...Heçlik.
Varlığından azad olduğun tək an. Ən müqəddəs qurtuluş. İnsan oğlunun ən böyük qurtuluşu yox olması idi. İnsanın içindəki savaşı bitirəcək tək şey ölüm idi. Yəni ölüm insanın ən böyük dosdu idi düşünürəm.İnsanlar yoxluğun dəyərin başa düşə bilmirlər. Genləri onlara əngəl olur və dərk edəbilmillər. Ölümün necə gözəl çıxış yolu olduğunu. İntiharın deyil, ölümün. Özünü öldürmək qorxunc səslənir və elədirdə. Amma xəbərin olmadanda gələn əzabsız ölüm ən böyük xoşbəxtlikdir. Yoxsan. Və artıq nə ağrıların nə istəklərin səni incidə bilər. Yoxluq. Yəni var olmama buna görədə ən böyük nemətdir.
İntiharVarlıq və yoxluq arasında
İntihar bu qədər asand idimi doğurdanda?
-Deyildi.
Ona görədə uzun müddətdir vəsvəsə və tərəddütlər içində idi. Bu qədər əzab çəkən insanların buqədər il həyatda qalmasınıda başqa açıqlaması yox idi. Başqa bir məna verə bilmirdim. Ölüm insanın doğurdanda ən böyük düşməni idi. Ona görə yox ki o insanın həyatını bitirirdi. Əksinə bu yaxşı tərəfi idi. Ona görə ən böyük düşmən idi ki çətin idi. Çox çətin idi. Həyatını bitirməklə həyatda qalmaq arasında bir əngəl idi. Varlıq və yoxluq arasındaki bir keçid. Sanki iki şəhəri bir birindən ayıran olduqca enli və içi timsahlarla dolu bir çay idi ölüm. Keçmək üçün hər yaxınlaşanda qorxub geri qayıtdığın. Sanki cəhənnəmdə yaşayırsan və səni cənnətdən ayıran bir çay var keçə bilmir yaxınlaşa bilmirsən. Çayın digər tərəfində isə cənnət var idi bəli cənnət.
Yoxluq ən böyük cənnət deyilmi? Yoxsan...Yox olursan...Heçlik.
Varlığından azad olduğun tək an. Ən müqəddəs qurtuluş. İnsan oğlunun ən böyük qurtuluşu yox olması idi. İnsanın içindəki savaşı bitirəcək tək şey ölüm idi. Yəni ölüm insanın ən böyük dosdu idi düşünürəm.
Səssizliyin gurultusuVarlıq və yoxluq arasında
Bəzi dərdlərin çarəsi olmur sadəcə adı olur oda bədbəxtlik. Həyatta bəzən elə anlar gəlib çıxırki öz həyatıvın içində itib batırsan. Tutduğun bütün qeydlərinin,bütün ürəyivi isidən nikbin ümidlərinin və planlarının içində yıxılıb qalırsan. Keçmişin həsrət və peşmanlığı bir tərəfdən gələcəyin təlaş və qorxusu bir tərəfdən ürəyini məngənə kimi sıxır. Bütün dünyan başına yıxılır. Hardan başlamalı olduğunu bilmirsən və köməy ələ tutucaq kimsən yoxdur, oturub ağlamaq isdiyirsən, onuda bacarmırsan, özündən üzr isdiyirsən. Darmadağın olmuş ümidlərini qucağıva alıb üşümüyüm deyirsən. Bir yolunu tapacam deyirsən, ama neyniyəcəyin barədə bir fikrin belə yoxdur. Anaların aclıq günlərində balaların məcbur qalıb aldatdığı kimi özünü və ümidlərini aldadırsan. Qaranlıq girdaba girmiş ruhun pozulur və parçalanır. Ürəyindən sallanan ağır daşlara hər gün yeni birisi əlavə olunur və onlara sarılıb özünü ən yaxın çayın sularına buraxmaq isdiyirsən. Sonra qorxur boğulmağın çoxda yaxşı bir fikir olmadığını qərara alır və birdə baxırsanki araşdıraraq əzabsız intihar üsullarının usdası olmusan və hələdə həyatdasan. Çünki heçbir ananın balalarını sağ qoyub ölməyəcəyi kimi heçbir insanda öz ümidlərini sağ qoyub ölmür. Bunu başa düşürsən. Və yaratdığın bütün ümidlərini bir-bir öldürməyə başlayırsan. Onlar ölməyincə sənə rahat yoxdur. Nəqədər yaxşı qatil olduğunu sənə zaman gösdərəcək. Nadir hallarda analar öz balalarını öldürəcək qədər qəddar olur. Təkrar yaşamaq cəhdlərin
müvəffəqiyyətsiz və uğursuzluqla nəticələndikdən sonra bütün seçimləri götür qoy edir və yenidən nəticəyə gəlirsən. Həyatda ən yaxşı seçim ölümdür. Çünki o heçvaxt peşman olabilməyəcəyin tək seçimdir. Amma bütün insanlar intihar asan olmadığı üçün bu ən yaxşı seçimi gözardı edir və elə yaşamağa çalışırlar.
Xancan Kərimov -
Leibniz dünyamızın mümkün bütün dünyaların en yetkini ve en iyisi olması gerektiği sonucunu, Tanrı'nın en yetkin varlık olması olgusundan çıkarır. Zira aksi takdirde daha eksik ve daha aşağı veya daha kötü bir dünya yaratmasının Tanrı tarafında bir eksikliğin göstergesi ve yetkinlikten yoksunluğun önemli bir işareti olarak kabul edilecektir.