Elif
@Eluides_00
45 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Dünyama birkaç gün önce adım atmış bir insandan ders almayacağım. Özellikle de bu insan hükümdar olmak nedir bilmiyorsa."
"Güzel," dedim. "Çünkü benim de söylediklerimi dinlemeyecek bir adama ders vermeye niyetim yok." Topuklarımın üzerinde döndüm ve kapıya doğru ilerlemeye devam ettim. Neyse ki beni takip etmedi.
"Bana saygı duyacaksın!" diye bağırdı Eldas.
"Önce saygı duymaya değer birisi ol!"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Duygulanarak okuduğum kitabın son serisiydi. İyi ki okudum. İçinde dostluk, kardeşlik, bağ ve daha türlü her şey. Kitapta bütün bunları gösterilmiş ve etkileyiciydi. Ama hala daha en sevdiğim sahneler Koza ile Helin sahneleri.
Bu kitapta Mutlu'dan ne olursa olsun yine de gülmeyi.
Bartu'dan sevgiyi ve merhameti.
Lâl'den sessizliğin bile bir ses olduğunu.
Işık'tan kaybedişlerin bile üstesinden gelineceğini.
Koza'dan affedişleri.
Yankı'dan bazen her şeyi omuzlarımıza alsak bile bir müddet sonra kaldıramayağımızı
Helin' den ise sevgiyi. Herkese karşı sevgi dolu olup onları iyileştirmeyi.
Bana bunlar çok güzel geçti. Umarım bu kitabı okuyacak olan kişilerinde bu kadar derin duygular hissetmesine sebep olur.
Dünyaya gözlerini açarsın, bir bebeksindir ama çoğu insana göre kaderin çizilmiştir; yoluna acılar çıkar, güzellikler o bahçelerini süsler, yağmurlar yağar, karlar gökyüzüne dökülür. Güneş açar sonra, ardından gece olur, yıldızlar yok olur, kara bulutlar tepende dans eder; uzun bir hayat seni bekliyordur.
Kitabı aşırı beğendim. Bu kitapta sanki daha fazla bir birlik vardı ve çok güzeldi. Okurken duygudan duyguya geçiş sağladım. (spoiler)(Koza ile Helinin yakınlaşmasını abi kardeş gibi oldukları sahnelere bayıldım) Sanki kitabın her sayfasında onlar olsa zevkle okuyacak gibi hissediyorum.
