Her işin başı besmele
Dışarı açılmadan önce sadece bir an düşün.
Bunun için çok cılız bir güç yeterli. Fakat açıldıktan sonra muhtemelen kendini bir süre açıldığın alanda kaybedeceksin. Bu kez farkındalık haline geri dönmek için oldukça güç harcaman gerekecek ve tekrar farkında olma haline dönüşün zaman alacak.
Bir eylem sonucu oluşan açılma halinde neye hizmet ediyorsun?
Oyalanarak kaybolup giden vakti değerlendirmeye çabalıyorsun ve bunu bilinçsizce yapıyorsun.
Yapmak üzere olduğun iş hangi amaçla yapılacak?
Muhtemelen kendini tam ve bütün halde hissetmeni sağlayacağına inanıyorsun. Şimdiki halinde doyum eksikliği sebebiyle, yaşama devam edebilmek için kendini başka tarafa atıyorsun.
Oysa bu tamamen sonuç getirmeyen sahte bir eylem.
Bir eylem için harekete geçtiğinde, dışa açıldığında o eylemi gerçekleştirdiğinde, şimdiki durumdan farkı ne olacak?
Başka bir yerde kendini kaybettiğin için kısa süreli sahte bir rahatlık yaşayacaksın. Bunun nedeni kendini tam olarak sevememen ve kendi kendine eylemsizken yetmiyor olup doyuma ulaşamamış olman.
Şimdi hiç bir şey yapmadığında niçin canın sıkılıyor?
Canın dışarıdaki sahtelikle oyalanmaya alışmış.
Belki canının sıkılmasına izin bile vermiyorsun. Bunun farkında bile değilsin. Bir şeylere ulaşma, erme çabasıyla oluşlarda kaybolmuşsun. Kendini kendinde değil yalnızca dışarıda bulduğun için herhangi bir şey yaptığında kendine geldiğini zannediyorsun.
Hiç bir şey yapmadan niçin duramıyorsun?
Eylem halinde bulunmak seni uyuşturuyor. Asla kendi kendinle sessiz kalamıyor olduğunu fark edemiyorsun. Kendini sevmiyorsun kendinle bir an bile duramıyorsun. Bunu fark et. Sessizce hiç bir şey düşünmeden bir odada kaç dakika kalabilirsin. Sen aşıksın. Kendinden geçmiş kendini sevmeyen bir aşık.
Kendini nasıl sevebilirsin çünkü doğru