... Geçmişteki anılara karşı aşırı duyarlılık gösterdiğine göre en iyi tedavi de bir tür duyarsızlaşma olacaktır.
...Bir terapistle travmanın detaylarını defalarca anlatarak tekrarladıktan sonra, biyolojik tepkileri dinebilir, duyarsızlaşabilir ve böylece deneyimi bir defalarca yeniden yaşamak yerine, "yaşananlar geçmişte bir zamandaydı şimdi başka bir zaman" şeklinde bir farkındalığa erişebilir.
Semrad, bireyin en büyük ıstırabının sevgi ya da kayıpla ilgili olduğunu ve terapistlerin görevinin bireylere yaşamın gerçeklerini -iyisiyle kötüsüyle- "kabul etmesi, deneyimlemesi ve katlanması" için yardım etmek olduğunu öğretti.
Bazı insanların yaşamları, öykü gibi akıp gidiyor; benimkinde ise bir sürü duraklamalar ve başlangıçlar var. İşte travmanın yaptığı şey bu.
Akışı bölüyor... Sadece olup bitiyor ve ardından yaşam devam ediyor.
Kimse sizi bunu hazırlamıyor.