karanlığa geçelim
karanlığı geçelim
ne uyku ne ölüm
hem uyku hem ölüm
düş içime uyu
ve sonsuz büyü
unut renkleri ve şekilleri
hepi ve hiçi
beni ve seni
ve geceyi yuttu nirvana
bir adım attığım yerde
ne vardı ki
gitmekle kayboldu
her adımımda
sonsuz ben'ler koyuyorum boşluğa
ve yine ben dolmuyorum
geçip gittiğim yerlerden iç içe
öne ve arkaya bakan bir sürü benler koymuşumdur
eskileri çocuk
şimdikileri ihtiyar
bilmemek bilmekten iyidir
düşünmeden yaşayalım
mâra
günü ve saatleri ne yapacaksın
senelerin bile ehemmiyeti yoktur
seni ne tanıdığım günleri hatırlarım
ne seneleri
yalnız seni hatırlarım
ki benim gibi bir insansın
tanımamak tanımaktan iyidir
seni bir kere tanıdıktan sonra
yaşamak acısını da tanıdım
bu acıyı beraber tadalım
mâra
başım omzunda iken sayıkladığıma bakma
beni istediğin yere götür
ikimiz de ne uykudayız
ne uyanık
acaba ot gibi yerden mi bittim
acaba denizlerde mi şaşırdım
ve zamanı nasıl unutmaktayım
zaman unutulunca mısrı kadîm yaşanabiliyor
kendimi unutunca seni yaşıyorum
yaşamak
bu ânı yaşamaktır
ammon râ hotep veya tafnit
kim olduğunu bilmek istemiyorum
yalnız etrafında nefes almalıyım
dut bu a' ru ünnek pahper kama pet kama tâ
mısır metinlerinde okuduğum cümleler seninle okuduklarımsa büsbütün başka şeylerdi
seninle bir bahçedeyiz geliyor bana
orada hem var hem yok gibiyim
daha doğrusu bütün bir bahçe oluyorum
insanlığımdan çıkarak
kama pet
kama tâ