Çılgınlığa dûçâr olanların ruh hallerine, her birinin mizacına göre davranmak gereklidir. Bazılarında yersiz ve batıl korkular giderilmelidir; nitekim bir vakit çok zengin bir adam, açlıktan öleceği vehmine kapılmıştı. Buna karşılık kendisine sık sık sahte miras haberleri ulaştırılarak bu kuruntusu bertaraf edilirdi. Bazılarında ise aşırı cüretkarlık dizginlenmelidir; bunların zaptı için zaman zaman dayak dahi tatbik olunur. Bazılarının yersiz kahkahası azarlanarak ve tehditle durdurulmalı; bazılarının ise elemli düşünceleri dağıtılmalıdır. Bunun için musiki, zillerin ve çalgıların sesi faydalı olur.
Aulus Cornelius Celsus, De medicina, Caput XVIII, 10.