Çığlıklar belki susar diye içimizde
Güneşin
Ordularıyla girdik denizin kalelerine
Mutluluğu sorduk yüzyıllara
Aşkı ve umudu sorduk
Ağlayıp sustu bütün tanrılar
Ne tarih konuştu bizimle
Ne de zaman bilgesi kıyılar
Bir hüzün çöktü sevda güllerine
Gün bitti çaresiz
Ay sustu gece boyunca
Belki güler diye yaşamın yüzü
Bakıp durduk mavinin en güzellerine
Bir damla sevinç ararken
Bir nehir acı koyduk suların ellerine
...
Bana beni yansıtma canım
Korkarım
Ya sözcükler yetmezse diye
Yetmez de anlatamazsam seni
Bana kırılır mısın
Yoksa o şiirsel başını
Kaldırıp köprülü sulardan
Gözlerimin dünyasına bakar mısın
Bakar da yüreğimi anlar mısın
...
Bir zamanı geçiyoruz deprem içinde
Bilinçler yarım sevinçler paramparça
Aşklar ihanet vurgunu nereye baksam
Günlerin dili lal
Şafakların alnında hain bir akşam
Biliyoruz ki artık
Öfke renginde bir çiçektir yaşam
Ey zamanın yüzüne korku yazanlar
Güldürmeyin beni ağlayamam
...