Kitap gibi Fırkateyn yok götüren
Uzak İllere bizi
Ne de Küheylan bulunur bir Sayfa
Şahlanan Şiir gibi -
En fakir bile geçer bu Kapıdan
Ayakbastı gerekmez -
İnsan ruhunu taşıyan bu Araba
Fazla bir şey istemez!
‘Hani sen bana susuyorsun ya
Bilmiyorsun hikâyem olduğunu
Ruhuma açtığın kapıları kapayıp
Düşlerinin pencerelerinden
Aldığım ışığı karartıp yüreğinle
Kurutuyorsun ağlayan
Gelin çiçeklerini’