Daniel: İçimde insanların neden benimle olmaktan hoşlandığına dair çok kötü bir his var çünkü her insan bende kendi ikizini, kendisinin bir tür yansımasını buluyor.
Michael: Söylediğin şey oldukça ilginç ve önemli. Sanki insanların sevgisi için kendi parmak izlerinden vazgeçmen gerektiğini söylüyorsun.
Birbiriyle çelişen ama meşru olan iki görüşün aynı anda hem zaman hem de uzayda var olma olasılığına karşı savaşmak için tüm entelektüel kapasiteni topladın.
Adını koyamadığım bir his ruhumu ele geçirdi-çözümlemeye olanak tanımayan, geçmişteki dersleri yetersiz bırakan, geleceğin de bana anahtarını sunmayacağından korktuğum bir sezgi.