M. Emin
@Eminguner
x.com/Maveran_Yolcusu?t=7AQPgbL1CIjWLEjDtkUxeA&s=09
Öğretmen
Konya
44 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
hep orada
Ne bekliyordum ki zaten?
İnsan bazen kendinden kaçabileceğini sanıyor. Yeni bir yüz, yeni bir ses… insanın içini tarifsiz bir heyecanla dolduruyor. Sanki içindeki karanlık da geride kalacakmış gibi hissediyorsun. Ama olmuyor. Çünkü mesele yanında duran kişi değil; mesele, seni sen yapan o korkunç taraf.
Bu sefer ben de her şeyin farklı olacağına inandım. Gerçekten inandım. Ama içimdeki o şey… o sessiz gölge… hep oradaydı. Sabırla bekliyordu.
Mutlu sonlar mı?
Onlar temiz insanlar için yazılır. İçinde karanlık taşımayanlar için. Bizim gibiler içinse sadece hikâyenin biraz daha uzaması vardır. Bir süre daha normal görünürsün. Bir süre daha “iyi biri” rolünü oynarsın. İnsanlar sana inanır. Hatta bazen sen bile kendine inanırsın.
Sonra bir gün gelir…
O gölge yeniden konuşur. Ve onun sesini duyduğunda anlarsın: Kendinden kaçış yoktur.
Ama asıl trajikomik olan ne biliyor musun?
Bütün bunları bile bile hâlâ umut ediyoruz. Hâlâ birinin bizi kurtarabileceğine inanıyoruz.
Belki de insanı gerçekten tehlikeli yapan şey karanlığı değildir…
Umut etmeyi bırakamamasıdır.
Seni Artık Beklemiyorum, Sadece Yazıyorum
Bazen insan bir kapıya bin kez sırtını döner, ama gözleri hep orada kalır. Ben de öyle oldum.
Artık o kapıyı açık tutmuyorum, eşiğini silmiyorum, rüzgâr girsin diye perdeyi aralamıyorum. Çünkü
Bugün kontrol arpa, buğday yahut canlı hayvan hesabının tutulmasının çok ötesinde anlamlara sahip. Kontrol etmek demek denetlemek, yönetmek, yönlendirmek, hükmetmek, işletmek, yürütmek,
Yokluğun Neden Bu Kadar Canlı?
Gece yine sana ait.
Ve muhtemelen, “keşke hep onunla olsaydım” dediğin o kişiyle birlikte, bu gecelerin tadını çıkarıyorsun.
Tıpkı bir zamanlar, aynı geceleri benimle paylaştığın gibi…