M. Emin
@Eminguner
x.com/Maveran_Yolcusu?t=7AQPgbL1CIjWLEjDtkUxeA&s=09
Öğretmen
Konya
44 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Çoraklığın ve kuraklığın kökenini başka bir yerde aramamız gerekiyor. Heideggerci bir dille söyleyecek olursak temel mesele, Varlık’ın çekilmesidir. Varlık’ın bizden ve dünyadan ontolojik manada
Reklam
Ontik manada hayatlarımızı kolaylaştırması gereken teknolojik aygıtlar bize ontolojik değer biçer hale geldi. Ontolojinin yerini teknoloji, hakikatin yerini rakamlar, anlamın yerini hazlar, özgürlüğün yerini sanal bağımlılıklar aldı.
Çoraklığın ve kuraklığın kökenini başka bir yerde aramamız gerekiyor. Heideggerci bir dille söyleyecek olursak temel mesele, Varlık’ın çekilmesidir. Varlık’ın bizden ve dünyadan ontolojik manada
IŞIKLAR SÖNDÜ
Gece yarısını geçmişti. Sokak lambaları titrek sarı lekeler bırakıyordu kaldırımda. Adam, nefes nefese koştu. Kalbi deli gibi çarpıyordu; korkudan mı, heyecandan mı, artık ayırt edemiyordu.
“Bu sefer gerçekten deliriyorum,” diye mırıldandı kendi kendine, sesi titreyerek. Ama ayakları durmuyordu. Daha hızlı koştu. Çünkü ışık yanıyorsa, demek ki hala oradaydı. Onun varlığını hissetmeliydi. Ondan kendisine kalan tek şey o odadan yansıyan ışıklardı…
Yoksa…
Belki de kendisi artık oradaydı. Işığın arkasında duran, kendi gözleriyle kendisine bakan o şekil, her gece biraz daha netleşiyordu. Ve adam, ışığa doğru koşarken bir yandan da korkuyordu: Bu sefer gerçekten delirmek istediği için mi koşuyordu, yoksa delirmekten o kadar çok korktuğu için mi? Işık söndü. Adam olduğu yerde dondu. Sonra yavaşça gülümsedi. “Geldim,” diye fısıldadı karanlığa. Ve evin kapısı, kendiliğinden aralandı.
“Neden hiç aramadın beni?”
Sen hiç...
Beni...
Nasıl anlayabilirsin ki...
Sen hiç...
Çatlamamak için... çatlayıncaya kadar koştun mu?
Koşarken ayakların yerden kesildi mi?
Yoksa yer mi yuttu seni?
Yoksa sen mi yuttun yeri?
Kalbin... patlamak üzereyken bile “daha hızlı” dedi mi?
Sen hiç...
o anı yaşadın mı?