Aklamaya çalışıyorduk bir şeyleri
Karaydı, gri yapıyorduk sessizce
Onun gri olduğunu bile bile, içimizde onun gri oluşundan başka bir şey duyumsamayarak
Karşısına geçip diyorduk ki;
Nasıl da tertemiz, lekesiz bir beyaz bu!
Sonra, yıllarca gelmesi beklenen kalp ağrısını
Buyur ediyorduk benliğimize
Mungan kapı aralığından fısıldıyordu bize
Sinsice, yavaşça ve haklı olarak:
"Geçmişiniz, görmüyor musunuz? Yorgun, kirli ve umutsuz."