Emir Ruşen
@EmirRusen
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir çocuğun düşmanlığını ortaya çıkaran etkenlere ilişkin psikanaliz literatüründe, temel vurgu çocuğun özellikle cinsel alandaki isteklerinin engellenmesine ve kıskançlığa yapılır. Çocukluk düşmanlığının, kısmen, genel olarak hazza ve özel olarak, çocuk cinselliğine yönelik yasaklayıcı kültürel tutum nedeniyle ortaya çıkması mümkündür. Fakat engellenme elbette isyankâr bir düşmanlığın tek kaynağı değildir. Hiç kuşku yok ki gözlemler doğru, adil, gerekli ya da anlamlı olduğunu hissederlerse çocukların da yetişkinler gibi kısıtlamaların büyük çoğunluğunu kabul edebildiğini gösterir. Örneğin ebeveynler yersiz bir vurgu yapmaz ya da çocuğu hafif ya da yoğun acımasızlıkla zorlamazsa, bir çocuk temizlik eğitimine aldırmaz. Genelde sevildiğinden ve cezanın adil olduğundan, zarar verme ya da aşağılama niyetiyle verilmediğinden emin olmak kaydıyla, bir çocuk arada sırada verilen cezaya da aldırmaz. Önemli olan kısıtlamaların kendisinden çok, bunların hangi ruhla dayatıldığıdır.
Ebeveynlerin tarafında düşmanlığı artırmaktan başka bir şey yapmayan çeşitli eylem ve tutumlar buluruz: diğer çocukları tercih etme, haksız suçlamalar, aşırı müsamaha ile alaycı reddetme arasındaki beklenmedik değişimler, yerine getirilmeyen sözler. Bir o kadar önemli olan da şudur: çocuğun ihtiyaçlarına yönelik zaman zaman sergilenen düşüncesizliklerden, arkadaşlıkları bozmak, bağımsız düşünceyle alay etmek, sanatsal, atletik veya mekanik vb. uğraşlarında çocuğun çıkarına zarar vermek gibi, çocuğun en meşru isteklerine sürekli karışmaya kadar uzanan bir tutum. Bir bütün olarak bakıldığında, niyet o olmasa bile, neticede çocuğun iradesini kıran bir tutumdur bu.
Yalıtık kalmasıyla daha geniş ve fantastik boyutlara büründüğü için, bastırılmış duygu daha patlayıcıdır.
Bir kişi kendi korku ve savunma mekanizmasının girift ağına düştüğünü ne kadar umutsuz biçimde hissederse ve kendisinin her konuda haklı ve doğru olduğu yanılgısına ne kadar sarılmak zorunda kalırsa, kendisinde bazı şeylerin yolunda gitmediği yönündeki tüm imaları ve tüm değişim ihtiyacını içgüdüsel olarak o kadar reddeder.