Bir adam tanıdım , sigarasının dumanında otuz yıllık keder.
Adam susuyordu , çaresizliği bağırıyordu
Şapkası yüzünü , yüzü adamı saklıyordu.
Geceye karışıyordu bir adam , kimsesizce içine ağlıyordu.
İnsanlara dili , bir mezar taşına yüreği konuşuyordu.
Bir mermi patlıyordu kafasında adamın , kan akmıyor ölüyordu.
Bedeni ayakta , ruhu gömülüyordu.
Bir adam tanıdım ardına bakmadan acılarından kaçıp yolun sonunda acılarına varıyordu.
Bir annenin gözyaşına sığabilirken dünyaya sığamıyordu.
Evladının avucunda huzurdan çizgiler , adam huzura koşamıyordu.
Korkusuzluğuyla ayaktaydı adam , korkularını omuzlarına yüklüyordu.
Bir adam tanıdım yaşamak istiyordu ama yaşamaktan korkuyordu.
Ve bir adam... Tanınmadan sonsuz uykuya teslim oluyordu.
(13/07/24)
Reklam
"yazgım, kendi avcumda seyretmek kırgın aksimi.
gençtim ya, ne farkeder deyip geçerdim
nehrin uğultusu da olur, dalların hışırtısı da…"
İsmet Özel
İsmet Özel
Reklam