yaprak
Yorgundum..
Köklerimdeki uğultuyla ölümü beklemekten..
Yaz bitmişti..
Bir deprem sesi geliyordu..
Yaprağını savuran ağacın köklerinden.
Ben doğurdum seni..
İçimdeki kaynaktan, acı sudan..
Ben doğurdum seni, bir hayal için..
Ödünç bir bahardan.
Şimdi yazıyorsam delicesine
Yürüyorsam boş sokaklarda
Nefes nefese
Her cümlede
Her şiirde seni aramamdandır
Bu sessizlik
Bu boşluk
Dayanıyorsam
Sen varsın diye
Biliyorum
Üçüncü şahsım bu şiirde
Bu yüzdendir kimsesizliği
Soluksuz duygularımın
Her şey daha temize çekiliyor
Kafam değirmen
İfadeler buğday taneleri,
Hayatı un ufak ediyorum.
Ellerinin sıcaklığı cehennem gibiydi
Ve ben tanrının cennetini değil
Onun cehennemini istiyordum.