Platon, akılcılığa ve ruha ilişkin anlayışını Devlet'te ve çok bilinen bir
diğer diyaloğu Phaidros'ta irdeler. Ruh, Platon'a göre akıl, tin ve iş-
tah olmak üzere üç kısma ayrılabilir.
1. Akıl: Ruhun bir şeyin doğru mu, yanlış mı, gerçek mi, görü-
nüşte mi olduğunu düşünüp anlamaktan ve akılcı kararlar
vermekten sorumlu olan kısmı budur.
2. Tin: Ruhun zafer ve onur özlemi çeken tüm arzulardan so-
rumlu olan kısmı budur. Bir bireyin adil bir tini varsa, tin aklın
yol göstermesi için akla baskı yapar. Tinin engellenmesi, öf-
keye ve kötü muamele duygusuna yol açar.
3. iştah: Ruhun, en temel derin özlemlere ve arzulara kaynak-
lık eden kısmı budur. Örneğin, susama ve acıkma gibi şeyler,
ruhun bu kısmında bulunabilir. Ne var ki, aşırı yeme ya da
cinsel aşırılık gibi gereksiz ve uygunsuz dürtüleri de iştah
öne çıkarır.
Platon, ruhun bu farklı kısımlarını açıklamak için, ilk önce adil
bir toplumdaki üç farklı sınıfa göz attı: Bunlar Koruyucu, Yardımcı ve
Çalışan sınıflarıydı. Platon'a göre, bireyin kararlarında aklın hükmü geçmelidir; tin akla yardımcı olmalıdır; iştah ise itaat etmelidir. Bi-
rey, bu üç kısım arasındaki ilişkiyi doğru dürüst sürdürerek bireysel
adaleti başarır.
Keza Platon'un düşüncesine göre, mükemmel bir toplumda
Koruyucu sınıfı (felsefeyi esas alarak önderlik eden, toplumun da
tüm kalbiyle izinden gittiği yöneticiler) aklı temsil ederdi; Yardımcı
sınıf (toplumun geriye kalanının Koruyucu sınıfa boyun eğmesini
sağlayacak askerler) tini temsil ederdi; Çalışan sınıf, yani toplumun
işçileri ve tüccarları ise iştahı temsil ederdi.