"Macerasız biricik genç kız ben mi varmışım? On dokuz senelik yaşamım nasıl bir olaysız geçti. Meğer bütün bu hanımların hepsi de sevmişler, görmüşler, görüşmüşler, haberleşmişler, görüşmeler neler neler... Demek temiz ve masum, ben varım..."
"Şu insanlar ne tuhaftırlar; başkalarının mutluluklarını görerek kendilerini bundan yoksun buldukları için mi, acaba bu aşağılamalar ve küçümsemeleri kıskançlık ve hırçınlıklarından mıdır?"
"Ah nasıl ve ne kadar nefret ediyorum... Bütün bu hayattan, bu hayatı memnuniyetle kabul eden ve severek yaşayan, bütün bu görenek ve gelenek adını verdikleri şeylere sersemce bağlı olan bu adamlardan ne kadar nefret ediyorum."
"Hâlbuki elbette bu şehirde beni anlayacak ve benim seveceğim, yani benim için dünyaya gelmiş ve benim için yaşayan bir genç vardır. Fakat nerede? Nerede?"