İnsanın ruhunu altüst eden, onu çileden çıkaran şey, hayatta başına gelen felaketler değil, bu felaketlerin karşısında takındığı tavırdır. Her şey geçer, her şey unutulur; ama insanın kendi onuruna karşı işlediği suçlar, bir gölge gibi peşinden gelir ve en aydınlık sabahını bile karanlığa boğar."
Fyodor DostoyevskiSuç ve Ceza
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayatta benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu. Madem öyle, ölmeye hazır ol!