Emine Çalışkan
@Emos0208
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan öldürmenin, her inancın ilk esaslarından birine ters düşen bir kötülük olduğunu görmemek olanaksızdı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Farz edelim yuvadan düşmüş bir kuş yavrusuyum, yüksek otların arasında cıvıldıyorum, ama beni bir annenin dünyaya getirdiğini, kuluçkaya yattığını, yumurtaları ısıttığını, beslediğini, sevdiğini bildiğimden cıvıldıyorum. Nerede o, bu anne nerede? Eğer terk edildiysem, beni kim terk etti? Beni birisinin severek dünyaya getirdiğini kendimden gizleyemiyorum. Bu birisi kim o zaman? Yine Tanrı.
Tanrı dediğim bu şeye karşı nasıl davranmalıyım?" Ve sadece tanıdık yanıtlar geliyordu aklıma: "O, yaratıcıdır, vasidir Bu yanıtlar beni tatmin etmiyordu ve yaşamak için bana gerekli olan şeyin içimde kaybolmakta olduğunu hissediyordum. Korkuya kapılıyor ve aramakta olduğum şeye, O'na, bana yardım etmesi için dua etmeye başlıyordum. Ne kadar çok dua edersem O'nun beni duymadığını ve başvurabileceğim hiç kimse olmadığını o kadar açık seçik anlıyordum. "Tanrı yok işte, yok!" diye yüreğimde beliren umutsuzlukla "Tanrım, bağışla, kurtar beni! Tanrım, bana yol göster Tanrım!" diyordum. Ama hiç kimse beni bağışlamıyordu ve ben hayatımın durmakta olduğunu hissediyordum.
Nasıl yaşamalıyım?" sorusunu ne şekilde sorarsam sorayım yanıt, "Tanrı'nın yasasına gore," oluyordu. "Hayatımdan çıkacak gerçek nedir?" sorusunun yanıtı "Sonsuz acılar ya da sonsuz mutluluk," oluyordu. "Ölümle yok olmayan anlam nedir?" sorusunun yanıtı ise "Sonsuz Tanrı'yla birleşme, cennet," oluyordu.
.. "hayatın bir anlamı yoktur, kötülükten ibarettir".