Emine Çalışkan
@Emos0208
Şu anda okuduğu kitaplar
Yanında iki eski okul arkadaşım daha vardı. Önemli bir konu hakkında konuşuyor gibilerdi. İçeri girdiğimi fark etmemişlerdi sanki. Bu garip bir şeydi çünkü onları yıllardır görmemiştim. Belli ki beni bir sinek olarak görüyor, beni hor görüyorlardı. Okulda benden nefret ettikleri hâlde böyle bir tavırla karşılaşmamıştım. Başarısızlığımdan, dibe batmış olmamdan, onlar için yetersizlik ve önemsizlik göstergesi olacak şekilde kötü giyinmemden dolayı beni küçümseyeceklerini, elbette biliyordum. Fakat böyle bir aşağılama beklemiyordum. Simonov gelişime çok şaşırmıştı. Eski günlerde bile şaşırırdı zaten. Bütün bunlar beni rahatsız etti: İçimde mutsuz bir hisle oturdum, söylediklerini dinlemeye başladım
Eve dönerken, tüm insanlığı kucaklama arzumu bir süre ertelerdim.
Sonra hiç hesapta yokken, mutlu sona ulaştım. Olaydan bir gece önce, planımı uygulamamaya ve her şeyi bırakmaya karar verdim. Bu sebeple son bir kez, bu defa her şeyi nasıl bırakacağımı görmek için Nevski Bulvarı'na gittim. Birdenbire, düşmanımdan üç adım uzakta olduğumu fark ettim, beklenmedik bir şekilde kararımı verdim, gözlerimi kapadım ve ona doğru ilerleyip omzum ile çarptım! Tek bir santim bile yana kaymamıştım ve onun yanından, onunla denkmiş gibi geçmiştim! Etrafına bile bakmadı, fark etmemiş gibi yaptı ama numara yaptığından emindim. Bugün bile bundan eminim! Tabii ki çar-pışmadan daha fazla etkilenen ben oldum, adam çok güçlüydü ama önemli olan sarsılmak değildi. Önemli olan şu ki amacıma ulaşmıştım. Onurumu korumuştum, bir adım bile kenara çekilmemiştim ve kendimi toplum önünde onunla denk düzeye getirmiştim. Eve, her şeyin intikamını almış olma hissiyle döndüm. Keyifliydim. Bir zafer kazanmıştım, bu yüzden İtalyan aryaları söyledim.
Ona yaklaşırken, Tanrı'ya bana kararlılık vermesi için dua bile ettim. Bir defasında çok kararlıydım ama cesaretim beni yarı yolda bıraktı, adamla aramda yirmi beş santim varken tökezledim ve ayaklarının dibine kapaklandım. Adam sakin bir şekilde üzerimden geçerken, ben bir top gibi öteki tarafa yuvarlandım. O gece yine hastalandım, ateşlendim ve sayıkladım.
Sokağın ortasında bile onunla denk biri olamamak, beni öfkeden delirtiyordu.