Emrah ülkeköle
@Emrah_ulkekole
19 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Ve işte,
Bir bankın soğuk ahşabında,
Yağmurun ince tınısıyla sarılmış,
Dünyadan elini çekmiş bir beden uzanıyor,
Sessizlik, gözlerinde donmuş zaman gibi ağır,
Ve o an, insanın en çaresiz haliyle tüm varoluşu çarpıcı bir dille konuşuyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Durum ne kadar kötüye giderse gitsin, bir yolunu bulup ayakta durmamız gerekiyordu."
"Umudumuzu yitirirsek nasıl yaşardık?"
"Kendi kendime dedim ki: "Yaşamaya devam etmek zorundasın!'"
Bütün olay bu.
Yaşamak
YaşamakEvet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, karanlık..."
_Ahmet Arif_
Kadir ÜLKEKÖLE'nin kaleminden
Merhaba ...
Yorgun kalemimin dudağına yapışmış kontamine düşünceler.
Ak sayfalardan sıktıkça boşalmayan hüzünlü mısralar .
Merhaba ...
Bir damla suya koca gemi inşa eden umutlarım . Bir damla suda alabora olan hayallerim .
Haritasını Tanrının çizip , fırtınada kaybettirdiği dermanım .
Merhaba...
Üstüme olmayan , askılıkta eskiyen mutluluk. Sabahın şeri gecenin yalnızlığı . Dört duvara meydan okuyan ,tek göz bulantım .
Merhaba ...
Saki dünyanın kabusunda , rüyaya dalanlar , ellerinde kin damlayanlar . Kesif bir ölüm kokanlar .
Merhaba ...
Güneşi utandıranlar, yazı soğukluğa boyayanlar . Gölgesine yabancı olup , Cennete akan şarap şelalesine hasret olanlar.
Kalabalıklar arasında herkes yalnız. Bu kanıya varmak zor olmadı. Yaşadığımız devir, maalesef herkesi yalnızlığa sürüklüyor. Kalbini açmak zayıflık, düşünmek taşlanmak demek. Nezaket gereksiz, anlam değersiz, samimiyetin de bir karşılığı kalmadı. Herkes birlikte ve fakat yalnız.