Emrah ülkeköle
@Emrah_ulkekole
19 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Çöküşün sessizliği
Hiçbir heykeltıraş hiçbir şair ne Michalengolo ne de Dante bu son umutsuzluğun resmini,yeryüzünün son felaketini, yağmura teslim olmuş,korunmak için tek bir tepki vermeyecek kadar yorgun ve bitkin bu canlı insan kadar etkileyici bir şekilde hissettirememiştir
Reklam
Nice zamandır yüreğinden pençesini çekmeyen acılar şimdi onu yere sermişti.
Her gün ben Ay'a bakarım
o da bana bakar. Birbirimizi işitmeyiz.
Ama biliyorum, orda oturan biri var..."
Bir ağıttır bu anadan oğula
İşte "Nayman Ana" oğlunun MANKURT olduğunu öğrenince, dayanılmaz bir acı ve mutsuzluk içinde aşağıdaki ağıtı bunun için yakmıştı:
"Oy balam, oy! Hafızan kökünden sükülüp alınanda, başına sardıkları deve derisi kuruyup büzülerek ceviz kırar gibi beynini sıkıştıranda, o görünmez çember gözlerini kanlı yaşla dolduranda, Sarı-Özek' in dumansız ateşinde cayır cayır yananda, ölüm susuzluğundan çatlayan dudaklarına bir damlacık yağmur düşmedi!
Oy balam, oy! Can balam, oy! Yer yüzüne hayat veren güneş, senin için kapkara bir yıldız oldu da bir damla ışık vermedi! Ondan nefret etmedin mi oy balam, oy! Can balam, oy!..."
Ölü yüreğinde artık acı duymuyordu
Reklam