Allahısmarladık bence insanın içine en çok dokunan tarafı, şehidimizin günlüğünde korkusunu, özlemini ve vatan sevgisini çok güzel bir şekilde anlatmasıydı. Kahraman gibi görünmeye çalışmıyor; bazen yoruluyor, bazen ölümü düşünüyor ama yine de geri dönmeyi aklına koymuyor. Bu yüzden daha samimi ve etkileyici hissettirdi.
Günlüğünde ailesine duyduğu özlem, genç yaşta yarım kalan hayalleri ve cephedeki sessiz bekleyiş çok hüzünlüydü. Özellikle vedaya yaklaşırken kullandığı sakin dil insanı daha çok etkiliyor. Ölümü kabullenmiş gibi yazması ama yine de vatanından vazgeçmemesi bence kitabın en güçlü tarafıydı. Kitabı bitirince sadece bir askeri değil, hayalleri olan genç bir insanı kaybetmiş gibi hissediliyor.
Bazı insanlar toprağa değil, milletinin kalbine gömülür. Şehitlerimizin bıraktığı emanet ise unutulmayan bir vatan sevgisidir.
Hikâyelerden Demetler bana göre insanın içini sessizce hüzünlendiren bir kitap. Anton Çehov bazı hikâyelerde karakterlerin yalnız kalışı, hayallerinin boşa çıkması ve hayatın sıradan acıları çok gerçek hissettiriyor. Kimi karakterler sevgiyi bulamıyor, kimileri ise geç kalmış pişmanlıklarla yüzleşiyor. En sevdiğim tarafı, olaylardan çok insanların ruh hâlini anlatması oldu. Hikâyeler kısa olsa da sonunda insanda hafif buruk bir his bırakıyor.