Ahsız bir hayat sürmeli insan. Kimsenin çarkına takılmadan kendi hikayesinin başkahramanı olarak. Sayfaları yıpranmış bir ömür gibi mesela, saman kağıdından uçuşan candan hikayeler. Öyle bir susamak ki âbı hayattan kana kana içmelik mi ,meşkin meyinden kendinden geçmelik mi bilemedim. Günleri bir zaman olarak görememek,göz açıp kapayasıca biten bir hikayenin son sayfası gibi ölüp bitmek. Yırtık ve kayıp sayfalar gibi eksik kalıp öylece dinmek. Nedir bilemedim
✒ Emre Eren İŞBİLEN