Emre
@Emrecev
Hiç değilse bir ruha bir çeşit zehir, endişe ya da huzursuzluk bulaştırmak ne kadar hoşuma giderdi! Harekete geçme konusundaki kronik beceriksizliğim için biraz teselli bulurdum.Hayatımın amacı sapkınlık.Ama kelimelerim başka birinin ruhunda çınlıyor mu? Onları benden başka duyan var mı?
Kendimi tanımaya başlıyorum.Bir varlığım yok benim.Olmak istediğim ile başkalarının beni dönüştürdüğü şey arasındaki boşluğum ben.Beni odamda rahat ve tek bırakmanızı istiyorum sadece.
Mutsuzluğunun farkında olmayan bunca insanın mutluluğu beni dehşete düşürüyor.
Dünya hissetmeyenlere aittir.İşini bilen bir insan olmanın temel koşulu duyarsız olmaktır.
Kim kurtaracak beni var olmaktan?