Oysa artık eskiden olduğum adam değildim çünkü içimde tuhaf bir varlık büyüdü. Ormana ait gülen bir varlıktı bu. Yaprak yeşili bir iblis, bir orman cini ve yaramazı, ormanda yalnız yaşayan ve kendisi yeşillenen bir ağaç varlığı olan,yeşillenmekten ve büyümekten başka hiçbir şeyi sevmeyen, insana ne istekli ne de isteksiz olan, kapris ve rastlantıyla dolu, görünmez bir yasaya uyan ve ağaçlarla birlikte yeşillenip solan, ne güzel ne de çirkin, ne iyi ne de kötü, yalnızca yaşayan, asırlık ama bütünüyle genç, çıplak ama doğal giysiler içinde. İnsan değil, doğa olan, korkmuş, gülünç, güçlü,çocuksu, zayıf, aldatıcı ve aldanmış, düpedüz tutarsız ve yüzeysel ama derinlere, dünyanın çekirdeğine uzanan.