Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
Çıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun Tellersin
pullarsın Gelin eylersin.
Bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
Köpürmüş gelen bulutları.
Başka ne gelir elden?
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!
YAŞAR KEMAL
Düşlerim uzak ufuklarda
Dalgın ve içine kapanmış beynim
Yıldızları görmüyor gözlerim
Ne soğuk balkonumun taşları
Ne rüzgar dokunuyor bana
Üşüme sınırını çoktan aşmışım
Ruhumun soğukluğuyla kıyaslanamaz vücudum
Düşüncelerimde yine sen
Sevgimi üzüntümle birleştiren
Acılarımı, üzüntülerimi ve seni
Bir damlaya sığdırıyorum
Yanağımdan süzülen bir damla yaşa
Kopup düşüyor bedenimi terkederek
Islatıyor balkon taşlarını
Ağlamıyorum. Hayır
Gözlerimden süzülen sensin
Balkonum olduğundan büyük gözüküyor
Sense küçücük bir noktacık
Sonra son bir veda anlamı taşıyan bakışımla
Balkonu yalnız bırakıyorum gözyaşımla